تنها بودن هرگز

من كه لايق عشق تو نبودم تو منو لايقم كردي  

       من كه عاشقي بلد نبودم تو خودت عاشقم كردي

               من كه ديوونگي بلد نبودم تو منو ديوونه  كردي 

                               گناهکار...

 گفتي كه باور نداري

گفتم اين كلمه را از حفظ نمي گويم از ته دلم مي گويم

 گفتي دلم را نيز باور نداري سكوت تلخي كردم و از ته دلم آه كشيدم مدتي سكوت با چشماني خيس و قلب شكسته

گفتي كه تو قلبم را شكستي ،

گفتم كه قلبت شكسته نشد ، احساست در هم شكست

گفتي سكوت كن ميخواهم گريه كنم من نيز سكوت كردم و با گريه تو نا آرام شدم و اشك ريختم گفتي بي خيالي از اشكهايم ،چيزي نگفتم ، و باز سكوت و يك آه تلخ

گفتي كاش كه عاشق نمي شدم ،

گفتم عاشقي همه اين دردها را دارد

 گفتي خسته شدي از همه كس ،

گفتم من با تو مي مانم

 گفتي خيلي تنهايي ،

گفتم كسي كه عاشق است تنهايي را نمي شناسد و باز گفتي تنهايي ،

گفتم كسي كه عاشق است قلب يارش بايد همان تنهايي او باشد

 گفتي كه اين حرفايت تكراري است گفتم به جز تكرارش راهي نيست .

SS   AA                    IIIIII   RR             RR   AA      AA
SS   AA                   II    II  RR             RR   AA      AA
SS   AA                   II    II   RR           RR    AA      AA
SS   AA                   II    II   RR           RR    AA      AA
SS   AA                   II    II    RR         RR     AA      AA
SS   AA                   II    II     RR       RR      AA      AA
SS   AA                   II    II      RR     RR       AA      AA
SS   AA                   II    II       RR   RR        AA      AA
SS   AAMMMMMMM   II    II        RR RR         AA      AA
SS   AAMMMMMMM    IIIIII           RRR          AAAAAAA 

هنوز معنای باران نفهمیدم که بر اسمان دلم باریدی

هنوز معنای محبت را نمی دانستم که تو در کنج دلم جای دادی

نمی دانم تو را به چه چیز صفت دهم

 با کدام گل سرخ جواب محبتهای تو را کنم

هنوز معنای عشق نمی دانستم

 که تو با عشق ورزیدن به من عشق را نشان دادی

وقتی قلم در دست داشتم تا به جای گل سرخ نامه ای برایت بنویسم

هیچی به ذهن نمی رسید به جز اینکه بگویم

دوستت دارم

پس فرصتی برای عاشقی  به من بده

راز عشق در اين است ، كه به يكديگر سخت نگيريد. عشقي كه آزادانه هديه نشود اسارت است.

راز عشق در اين است ، كه در سكوت دست يكديگر را بگيريد. كم كم ياد ميگيريد كه بدون كلام  رابطه برقرار كنيد.

راز عشق در اين است ،  كه به عشق بيشتر از يكديگر احترام بگذاريد، زيرا عشق هديه ازلي خداوند است.

راز عشق در اين است ،  كه از يكديگر انتظارات بيجا نداشته باشيد، زيرا نقص همواره جزء لاينفك انسان است. ذهنت را بر ارزشها متمركز كن كه شمارا به يكديگر نزديكتر ميكند نه بر مسائلي كه بين شما فاصله مي اندازد.

راز عشق در اين است ، كه حس تملك را از خود دور كني. در حقيقت هيچ كس نمي تواند مال كسي باشد. شريك زندگيت را با طناب نياز مبند. گياه هنگامي رشد ميكند كه آزادانه از هوا و نور آفتاب استفاده كند.

راز عشق در اين است ، كه باورها، آرمان ها و اهدافتان را با يكديگر در ميان بگذاريد.

راز عشق دراين است ، كه به ديگري لذت ببخشي ، ولي عشق را براي لذت نخواهي. زيرا عشق حقيقي هوا وهوس نيست. هر چه نفس قوي تر باشد ، تقاضا هايش بيشتر مي شود و هر چه تقاضا هاي نفس قوي تر باشد، خودپرستي را در تو بيشتر و بيشتر تقويت ميكند. عشق چهره واقعي خود را در ملايمت و مهرباني آشكار ميكند، نه در لذت جويي.

راز عشق در آرامش است ، زيرا آرامش باعث تكامل عشق مي شود. عشق، هواي نفس و احساسات شديد نيست. عشق انسان ها نسبت به يكديگر بازتابي از عشق ازلي است خداوندگار آرامش كامل است

هیچوقت کسی رو که دوست داری به

 خاطر غرورت از دست نده همیشه سعی

 کن غرورت رو به خاطر کسی که دوست

داری از دست بدی

ديدي                               عشقي

نبود در تار و پودش           ديدي گفت عاشقه عاشق

@@@@@@@@ نبودش @ @@@@@@@@@@

امشب همه جا حرف  از آسمون و مهتابه ،  تموم خونه ديدار اين خونه

فقط  خوابه ، تو كه رفتي هواي  خونه تب داره ،  داره  از درو ديوارش غم

عشق تو مي باره ، دارم مي ميرم از بس غصه خورد ، بيا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون كه فكرنمي كردي نمونده پيشت، ديدي رفت ودل ما رو سوزوندش

حيات خونه دل مي گه درخت ها همه خاموشن، به جاي كفتر و گنجشك  كلاغاي

سياه پوشن ،  چراغ  خونه  خوابيده  تو  دنياي خاموشي  ،   ديگه  ساعت رو

طاقچه شده كارش فراموشي  ، شده كارش فراموشي  ،  ديگه  بارون  نمي

باره  اگر چه  ابر سياه  ، تو كه  نيستي  توي  اين خونه ،   ديگه  آشفته

بازاريست  ،  تموم  گل ها خشكيدن مثل خار بيابون ها ،  ديگه  از

رنگ و رو رفته ، كوچه و خيابون ها ،،، من گفتم و يارم گفت

گفتيم و سفر كرديم،از دشت شقايق ها،با عشق گذركرديم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداري، عشقو

به فراموشي ،چند روزه تو مي سپاري

گفتم كه تو مي دوني،سرخاك

تو مي ميرم ، ولي

تا لحظه مردن

نمي گيرم

دل از

تو

من سمیرا هستم. یه دختر ۱۸ ساله...

اگه تا این وقت شب یا بهتره بگم صبح، بیدارم و می نویسم برای اینه که می خوام از سعید جونم تشکر کنم.

سعید عزیزم مرسی از اینکه با صبر و حوصله همیشه به سوال هام جواب میدی و همیشه با مهربونی هات منو شرمنده می کنی...

مرسی از اینکه به من وبلاگ درست کردن رو یاد دادی

و وقتی یاد نمی گرفتم با حوصله ادامه می دادی...

تو جدا خوبی و من افتخار می کنم دوستی مثل تو دارم.

اگه امشب اومدم و مثل بچه ها برات نامه می نویسم برای اینه که همه بدونن هنوز نسل انسانهای واقعی منقرض نشده...

تو علاوه بر اینکه دوست منی بلکه از برادرم هم به من نزدیک تری...

امیدوارم اطرافیانت مثل من قدرت رو بدونن....

شاد باشی...  

از تو که با يه نگاهت زيرو رو شد روزگارم

موقع نوشتنا وقت اسم گذاشتنا

اسمي جز تو نداشتم اسمي جز تو نمي زاشتم

من تموم قصه هام قصه توست

اگه غمگين اون از غصه توست

با تو چه زندگي هايي که تو رويا هام نداشتم

تک و تنها بودم اما تو رو تنها نمي زاشتم

حتي من به آرزوهات تو رو آخر مي رسوندم

مي رسيدي تو من اما آرزو به دل مي موندم

هي مي خواستم که بگم که بدوني حالمو

اما ترسو دلهره خط ميزد خيالمو

توي گفتن ونگفتن از چه روزايي گذشتم

انقده رفتم و رفتم که هنوزم برنگشتم

هرچي شعر عاشقونست من براي تو نوشتم

تو جهنم سوختم اما مي نوشتم تو بهشتم

اگه عاشقونه گفتم عشق تو باعث شه

اگه مردم تو بدون چه کسي وارث شه